Kafatası.Com » Şeyler

Yılmaz Erdoğan – Mektup! (Kısa Bir Analizi)

Çetin K. — Mon, 28 Jun 2010 01:02:28 +0000

Her filminde, her şiirinde TSK´ya dokundurmadan rahat etmeyen Yılmaz Erdoğan bu kez duvara tosladı.

“Mektup” adı altında yazdığı uzun yazıda, resmen çocuk katili bölücü teröristlerle Mehmetçiği bir kefeye koydu. Hürriyet tam sayfa ve CNN Kürt her saat başı bu bölücü yazıyı tekrar tekrar verdiler.

Erdoğan yazısında Güneydoğu´da kimsenin kimseye ateş etmemesi gerektiğini belirterek şöyle devam ediyor: “Kimse ateş etmesin, kimseye. Hiçbir gerekçeyle. Hatta kendini savunmak için bile…Çünkü savunmaya başlayana kadar masumsun ve masum güzel bir kelime, masum kal…”

Yani, hain terörist çoluk çocuk öldürecek, köy basacak, vatan evladı Mehmetçik NE dürüst vatandaşı ne de kendisini savunmayacak. Pes doğrusu!..

Devam ediyor. “Yazgı birini kışlaya birini dağlara götürmüş.”Mırın” denir Kürtçe´de “Ölüm”dür Türkçe´de. Vah vah vah!.. Neredeyse kardeş katili teröristler için ağlamamızı istiyor! ..Erdoğan

Pislik terörist ile vatan borcu için gönüllü olarak askere giden Ana kuzusu askerimizin aynı kaderi paylaştığını hangi cesaretle söyleyebiliyor?

Bakın Erdoğan, kendi aşiretindeki köleliği daha kaldıramadan, yazısında neler yumurtluyor: “Ve Türkçe, güzel kelimeleriyle her şeyi iyileştirebilir. Kürtçe´yi bu cendereden çıkarabilir. Alır bu Mezopotamyalı kardeşini, önce yaralarını iyileştirir. Onu özgürleştirir..”

Devletine isyan et. Dağlara çık, 30 yıl önüne geleni öldürürken “gerilla” de. Hesabı sorulup çocuk katillerinin dağlara leşleri bir bir serilince utanmadan “Yazgı, kader mahkumu” deyiver.

Aynı ermeniler gibi. Fransız üniforması giyip yüzyıllarca birlikte yaşadıkları insanlara arkadan ateş açtılar. Hesapları tutmayıp boylarının ölçüsünü alınca “biz masum insanlarız. Türkler bizi katletti vs…” demeleri gibi…

Her hain layık olduğu cezayı ER geç alır. Yılmaz Erdoğan tiyatrosunda her fırsatta kendi çocukluğundan söz ederken, “Hakkari´de askerler kurşun atar, biz de onları ellerimizle yakalamaya çalışarak oyun oynardık.” şeklinde anılar anlatır ve açık açık TSK ile kafa bulur. Onursuzlarda bunu yılışık yılışık alkışlar. Yılmaz Erdoğan NE “kalleş dost” NE de “mert düşman” olabilmeyi becerebilmiştir.

Ciwan HACO konseri için toplanan kalabalığa “Kürtçülük” nutku atarken, “güvercin” kanadına yazdığı mektuplarda “Timsah gözyaşı” döküyor. Ama “İç ülkeden iç ülkeye” diye şiirinde kastettiği Kürdistan´dan hiç söz etmiyor bu mektubunda.

Yazdığı mektup, bizim mütareke medyası tarafından bin bir türlü duygu sömürüsü ile servis edilmeye çalışılsa DA artık mızrak çuvala sığmıyor. Tamda TSK´nın sınır ötesi operasyon hazırlığı yaptığı şu sırada mı depreşti Yılmaz Erdoğan´ ın yüreğindeki “barış” sevgisi.

Yılmaz Erdoğan´a Doğu, Güneydoğu ve Irak´ı ondan çok daha iyi bilen biri olarak soruyorum:

Türk Kürt kardeşliğine ve ateşkese bu kadar önem veriyorsan, yıllarca PKK´nın yayın organı, terör yanlısı ve aşırı Kürt milliyetçisi, Özgür Gündem´de ve PKK saflarında faaliyet gösteren kardeşin Mustafa Erdoğan´a neden bugüne kadar engel olamadın? Yoksa sendemi aynı saflardaydın da haberimiz yoktu?

Çok değil, 1997´de kardeşin meşhur değilken, PKK´nın “kalemiz” dediği, Kuzey Irak´taki Zap kampında 5 Türk askeri rehin tutulurken kardeşin de orada yatıp kalkardı.

Büyük gazete ve televizyonların Diyarbakır muhabirleri ile bölücü Özgür Gündem´in Ankara temsilcisi ve muhabiri olarak kamplara gider gelirdi. O zaman kan akmıyor muydu? O zaman kardeş değil miydik.

Kardeşin yerel kıyafetlerle, “gazeteci” adı altında gözlerimizin önünde terörist kamplarında fink atarken, özellikle kamp komutanı azılı terörist Rıza Altun´un dizinin dibinden ayrılmıyordu.

Rehin Mehmetçikler adına, onun da senin de ne yaptığını ben göz tanığı olarak gördüm…

Delikanlıysan çık “bunları bilmiyorum” de!..

Kardeşin internetteki özgeçmişine bu çalıştığı terörist gazetesini ve O yılları koymamış. Sorsana acaba neden?

Belki hatırlarsın, sen de vardın. Kürt milliyetçisi kardeşin, şarkıcı Gülben´le tüm medyanın önünde göstere göstere meydan okurcasına Kürtçe şarkı eşliğinde dünya evine girmişti. Kimsenin gözünden kaçmıyor?

Şimdi kalkmış sanki Türkiye bir ülkeyle savaşıyormuş gibi laf ebeliği yapıp, teröristle tertemiz Mehmetçiği bir görüp milleti “Barış”a mı davet ediyorsun?

Abi kardeş dünyanın terrorist dediği PKK´ya halkın huzurunda siz de “terörist” deyip, çoluk çocuk masum insanları öldürmemeleri, okul, sağlık ocağı ile yol makinelerini yakmamaları için önce onlara mektup yazmanız gerekmez mi?

Sevgili okurlar keşke türlü kelime oyunlarına hiç başvurmadan, delikanlıca çıkıp ben “Kürtçüyüm” diyebilseydi daha dürüst davranmış olurdu. Tabi böyle bir kaygısı varsa.

Siyasal Kürtçülerin başvurdukları en büyük yöntem budur. Ağızlarını açtıklarında bol bol kardeşlik, eşitlik, barış ve sevgiden söz ederler. Ancak hava kararınca gündüz birlikte çay içtikleri komşularına kurşun yağdırmaktan geri kalmazlar.

Mertlik, delikanlılık, barış, çocukların geçtiği yollara mayın döşeyerek olmaz!

Akrabalarına ve kardeşine önce bunu hatırlat…

Not: Yayınlanan bu yazının sorumluluğu yazan kişiye aittir…

Bir Sosyal Ağınla Paylaş:

Yılmaz Erdoğan’a İade-i Mektup!

Çetin K. — Sun, 27 Jun 2010 18:00:00 +0000

Bir mektup yazdım Yılmaz Erdoğan’a…

Zarfa koymadan önce sizlere de yüksek sesle okumak istedim…

Yılmaz Erdoğan
BKM/istanbul

Bir mektubu okuduktan sonra beğenmeyip, zarfa tekrar koyup göndericisine iade etmenin hoş olmadığını bilmediğimi sanma. Ama bu sefer böyle oldu ve ben yazdığın mektubu, bu mektubumun ekinde sana iade ediyorum…

Benim hiçbir zaman senin gibi romantik bir dilim olamadı. Edebi lafları arka arkaya dizip şiir yazmasını ise hiç bilmem… Ama bu benim hassas olmadığım veya duygusuz olduğum demek değildir.

Seni anladım. Hem de çok iyi anladım.
Aman!
Sakın! Mütareke basının anladığı enteller gibi seni anladığımı sanma! Allah beni o durumlara düşürmekten saklasın!

Eğer bir gün görseydim seni bir şehidimizin cenaze töreninde, elinde al bayrakla en önde yürürken, “Bu Vatan Bölünmez” diye bağırırken, yazdığın mektubun içindeki maddi hataların hepsini görmezden gelir, sana iade etmezdim. Derdim ki en nihayetinde; ” Sanatçı kafasıdır, karışmış biraz…”

Ama;

Gönderdiğin kanamalı güvercindi silâhı eline alıp ilk dağa çıkan. Terörü başlatan ve devam ettiren de o oldu. Hatta terörden ekmek dahi yedi. Senin savaş dediğinin adı terördür. Savaş iki devlet arasında olur. Topraklarımız içinde ayrı bir devlet kuruldu da bizim mi haberimiz olmadı?

Senin kanamalı güvercininin elindeki keleşten çıkan mermi ile kıpkırmızı bir gül yaprağı olup düşerken Mehmetçik sahi sen ve mektupların nerdeydiniz?
Biliyor musun; öz be öz Türkçe olarak kaç ana, kaç eş, kaç evlât bağırdı; “Söyleyin Güneşe Bu Sabah Doğmasın!” diye… Sen, sahi o zamanlarda da nerelerdeydin?
O Mehmetçik’lerin yüzlerine bakmaya kıyamazdın. Bahar kadar güzeldiler… Ay kadar güzeldiler… Ecelleri senin mektubunda siyasallaşmasını resmen istediğin PKK’nın ta kendisi oldu.

Bak sen bir mektup yazdın. Herkes sesini duydu. Peki; sen geçen hafta Gül Hanımın sesini duydun mu? Gül Hanım bir şehit eşi… Senin bahsettiğin o mayınlarda geçtiğimiz günlerde şehit olan binbaşının ardından annesinin “Artık vatan sağ olsun demeyeceğim” demesi üzerine “Hiç kimsenin bu anayı kınamaya hakkı yoktur” başlıklı bir yazı yazdı.

Tabii Gül Hanım senin gibi ince zanaatkâr olmadığından, sesini ancak bizler duyabildik. Ne mütareke basının başköşelerine çıktı, ne de dantel misali entellerden destek alabildi…

“Zemheri soğuğunda ateşler içinde yandım” dediğinde, biz onu çok iyi anladık. Yazdıkları öz Türkçe idi… Sade Türkçe idi… “Elimde kelimeler var” deyip alt alta dizerek şiirimsi havalar katarak, senin gibi satır arası mesajlar iletmeye çalışmadan, açıkça, mertçe yazdı… Gerçek bir Türk kadını idi yazarken… Kaçak güreşmedi senin gibi…
Ağırbaşlı, vakur, efendi, sözünün ardýnda duran cesur bir Türk kadını Gül Hanım.
Ateşin düştüğü yer Gül Hanım.
Yani senin anlayacağın, şehit eşine lâyık bir Türk kadını Gül Hanım…

Sahi, senin bahsettiğin şu kürtçe ağıtlardan birini, birebir tercüme edip yollasana bana… Yayınlayalım! Gül Hanımın feryadını okuduğumuz gibi onları da okuyalým! Birkaç tanesinin çevirisi bana denk geldi, biliyorum… Onlardan olsun ama… Sakın kıvırtma! Çok iyi kürtçe bildiğinin dersini de vermişsin mektubunda…

Uzun uzun mektubunda yer ayırdığın mayınlardan sadece son bir ayda kaç asker, kaç subay şehit oldu bilir misin? Dağın tepesine helikopterle indirme yaparken aşağıya atlayan asker, mayının üstüne bastığında, ölüm nasıl gelir bilir misin? Her şeyi hayal eden beyin gücün, onu da hayal etsin bir kere… Dağın tepesine o mayınları kim döşedi? Ya da asfalta? Veyahut kuş uçmaz kervan geçmez patikalara kimler döşedi o mayınları? Mektubunda mayınları döşeyenlerin adını koymayarak, mayınlarla gelen ölümlerde orduyu da ne kadar net suçlamışın!

“Dağa çıkmak yazgı” dediğin an mektubunda, sen de onlardan olmadın mı? Ya da yazgının mı tarifini bilmezsin? Aynı cümle içine “kışlada olmak yazgısı” kelimelerini de katarak, kelimelerinle yaptığın oyunu görmedik mi?

Kanlı terör örgütünün eşkıyaları ile bu ülkenin şerefli askerini aynı kefeye koymak seni “aydın –sanatçı” yapıyorsa ve mütareke entellerinden de destek alıyorsan eğer; senin de, entellerinin de boynunadır bu işin vebali… Masumiyetten bahseden güya masum(!) mektuplar yazarak bu vebale de bizi ortak etmeye kalkma…

Edebiyatçılardan(!) çok büyük destek alan bu mektubu, açık olarak Türk milletine yazana kadar neden dağdaki kızlarınıza bir mektup yazmadın? Senin aşk ve sevgi dilinin çok iyi olduðunu söylerler. Yazsaydın ya o kızlara;

-” Yakışır mı size âşıktaşlık etmek! Bir erkek evleneceği kadının yapısında asalet arar! Nezaket arar! Namus arar! Hangi erkek, soğuk dağ gecelerinde eşkıya yatağı ısıtmış, yorgun yosmayı alır? Bakın bana, evlenmek için sizler gibi dağdan bir kızı mı seçiyorum?”

Cesaretin varsa Yılmaz Erdoğan bu mealde bir mektup yaz… Senin kahramanlığını ben o zaman göreyim.

Önceden gerekli mihraklara haber verilerek desteği sağlanmış, kendi kendine sipariş ettirilmiş mektuplar yazarak, Türk Milletini ve Türk Ordusunu suçlayarak kaybeden sen oldun… Tarih senin gibi kaybedenlerle dolu…

Velhasıl Yılmaz Erdoğan… Yıktın perdeyi, eyledin viran…

Not: Burada yayınlanan yazı yazan kişinin sorumluluğuna aittir. Sitemiz sadece yayın aracıdır…

Bir Sosyal Ağınla Paylaş:

Yılmaz Erdoğan’ın Mektubu…!

Çetin K. — Sun, 27 Jun 2010 17:53:14 +0000

“KİMSE GENÇ ÖLMESİN DAĞLARIMIZDA”

“Bu bir mektup. Kanamalı bir güvercinin kanadına yazıldı.”

Ünlü tiyatro sanatçısı ve yazar Yılmaz Erdoğan, terörün neden olduğu ölümlerin durması için yazdığı feryat dolu mektubunu Hürriyet aracılığıyla Türk halkına beyaz güvercinle yolladı.

BU bir mektup.Kuş, güvercin kanadına yazıldı.Kimin vicdanına konarsa o okusun diye.Ölüm üzerine…

Mayın üzerine…

Kürt meselesi… Türk meselesi üzerine.

Güzel kelimeler… Ve çirkin kelimeler üzerine.

Ölüme doğru yapılan bu korkusuz koşudan korkuyorum. Mayınlarla parçalanan kardeş cesetleri odamda, yanıbaşımda duruyorlar.

Yazdığım her kelimeye daha bir dikkatle bakıyorlar.

Onlar dün parçalandılar.

Yazıklar olsun diye başlıyor aklıma gelen her cümle şimdi.

Yazıklar oluyor zira, insanın biriktirdiği en güzel şeylere.

Yazıklar oluyor, bir çocuğun Kürtçe, Türkçe veya her ne hal ve her ne dilde ise gülümsemesine…

HER SİLAH ÖLDÜRÜR AMA MAYINDAN KAHPESİ YOKTUR

Sevgiliye hediye almaya, pazar alışverişine çıkmaya, bir bebek sahibi olmaya, sigarayı bırakmaya, piknik yapmaya, bir insanı her şeyden çok sevmeye…. Yazıklar oluyor…

Yazıklar oluyor hayatın bizzat kendisine.

Yapmayın!

Mayınlar döşemeyin geleceğinizin güzergáhına.

Bu kalleşin ne zaman patlayacağı belli olmaz.

Bazen yıllar sonra, bir küçük kız çocuğu çiçek toplarken denk gelir, bazen yirmi yaşındayken ve daha önce hiç görmediğin bir yerde, daha önce hiç tanımadığın insanların arasında hem anayasal hem siyasal hem mukaddes bir yolculuk sırasında….

İnsanoğlu her melaneti icat etti; ama mayından kahpesi yoktur.

Her silah öldürebilir, her zaman öldürme potansiyeli taşır; ama mayın MUTLAKA ÖLDÜRÜR.

Mayın ıskalamaz! O birini mutlaka öldürür!

Uğursuz bir pusuya yatar ve patlayana kadar, bir can üstüne basana kadar bekler.

İnsanın icat ettiği EN ÇİRKİN şey silahtır.

Ve silahların EN ÇİRKİNİ MAYINDIR!

Sebebini unuttum kavganın ve umurumda da değil siyasi tartışmalar. Bir tek şey için dua ediyorum her gece, her gündüz: Kimse genç ölmesin dağlarımızda.

EN GÜZEL KELİME ’BARIŞ’ ARTIK SOYTARI KELİME

Silahlar susmadan sebebi konuşmaya imkán da yok lüzum da.

Aklın sesi, akılsızlık susmadıkça duyulmuyor.

Ve o zaman akla sadece DURUN demek geliyor.

Hemen şimdi DURUN!

Hiçbir haber geçmiyor ajanslar artık, ölümsüz.

İçinde acı olmayan gecemiz yok..

Ne oldu diyorum yine, kim hangi korkunun, hangi uğursuz hesabın peşinde diye…

Barış artık soytarı bir kelime…

Her ağızda var; ama hiçbir yerde yok.

Nerede bu barış?

O, insanın icat ettiği EN GÜZEL kelime.

Ama kelimelerle ne isterseniz onu yaparsınız.

Barış dersiniz; ama savaş manasınadır. Hatta bütün savaşlar barış için yapılır. Ve herkes adil bir barış için savaşır. Ve akıl der ki, aslında savaşmıyorsanız barışmaya başlamışsınız demektir.

Bir barış için yapılması gereken ilk ve belki de tek şey savaşmamaktır.

Silahlar patlamaya başlamışsa orada insanın bulduğu güzel kelimeler orayı terk eder.

SEVDADAN GAYRISINA AĞIDIMIZ OLMASIN

Kelimeler de ölür bazen… Ve kelime cesetleriyle yaşanmaya başlar hayat.

O kelimelerin, o cesetlerin… Nece olduğu, yani bu ölülerin ölürken son nefeslerinde hangi dilde konuştukları artık akılsızlığın gölgesinde soğuyan HAYATIN, YAŞAMANIN ta kendisidir.

Ölen yirmisindedir.

Artık, ardından söylenen ağıtlar kalır.

Ve Anadolu’da ağıt sıkıntısı yoktur.

Kürtçe’de de, Türkçe’de de binlerce ağıt vardır.

Hatta aynı ağıtın hem Kürtçe’si hem Türkçe’si vardır.

Yürek yakmak iyi bir işse, ikisi de eşit derecede yürek yakmaktadır.

Ama yüreğimizde artık dağlanacak yer kalmamıştır.

Sevdadan gayrısına ağıdımız olmasın artık.

Şimdi hepinizin huzurunda yalvarmak istiyorum.

Gördüm anladım, yapacak hiçbir şey kalmadıysa yalvarıyorum işte.

Kendimi küçük düşürmek istiyorum.

Taviz vermek istiyorum.

Kimin elinde bu kanı durduracak bir güç varsa, ister şeytana tapsın ister puta, ister bir tek Allah’a…

DİZLERİMİN ÜSTÜNE ÇÖKTÜM YALVARIYORUM

Kimin dudaklarının ucundaysa bunca gencecik hayat, ben ona yalvarmak istiyorum.

Ne olur? Bu işi durdur.

Ben siyaset miyasetten bahsetmiyorum. Dizlerimin üstüne çöktüm, “Bu genç ölümleri durdur” diyorum.

Kimse ateş etmesin kimseye.

Hiçbir gerekçeyle.

Hatta kendini savunmak için bile…

Çünkü savunmaya başlayana kadar masumsun ve masum güzel bir kelime, masum kal…

Kim hangi mayının yerini biliyorsa yalvarırım söylesin.

Bir káğıda yazsın, bir şişeye koysun, suya salsın söylesin.

Kim hangi mayının yerini biliyorsa, kimin gücü yetiyorsa olası ölümlere engel olmaya, ona yalvarıyorum işte.

İster şeytana tapsın ister puta, ister oralı olsun ister bizim buralı. Gücü yetiyorsa eğer durdursun bu işi.

Ben, bir yurttaş, bir insan olarak kendimi küçük düşürüyorum.

İşte açık açık yalvarıyorum, durdursun durdurmaya gücü yeten.

Süresiz ve sonsuza kadar.

Yalvarıyorum.

Dizlerimin üstüne de çöktüm ve ağlıyorum işte.

YAZGI BİRİNİ KIŞLAYA BİRİNİ DAĞLARA GÖTÜRMÜŞ

Sonra sabahlara kadar tartışalım.

Ama şimdi durdur. Yalvarırım.

Gençler, çocuklar ölüyor, hepsi kardeş, hepsinde aynı muska, aynı yazgı, aynı televizyon, aynı futbol, aynı hayat…

Hepsinin gerisinde dualara bürünmüş paramparça bir sevdalı.

Hepsi genç, hepsi güzel… Hepsi Türk, Hepsi Kürt… Gençler… Yazgının biri kışlaya, diğeri dağlara götürmüş…

Kürtçe’de “cehel” derler.

Kulağa cahil gibi gelir; ama “henüz bilmez” manasındadır, henüz yolun başında manasında…

Yalvarırım ne olacak…

Benden ne eksiltecekse bu yakarış eksiltsin, maksat hayat çoğalsın bu dünya cennetinde.

Bir yangında hep güzel kelimeler yanarken, çirkinleri hayatta kalır…

Kınamak, sövmek, hangi haklı gerekçeyle olursa olsun yangına körükle gitmek.

Ben kimseyi kınamıyorum, ben kimseye sövmüyorum, ben bu işin tamamını SEVMİYORUM.

Kurtulalım istiyorum bu vebadan.

Kimseyi haklı bulmuyorum, kimseyi haksız bulmuyorum.

Küstüm.

’MIRIN’ DENİR KÜRTÇE’DE ’ÖLÜM’DÜR TÜRKÇE’DE

Konuşmuyorum bu konuyu…

Silahlar susana kadar “SİLAHLAR SUSSUN”dan başka konu konuşmak istemiyorum… İstemiyoruz.

Ölmenin, öldürmenin hiçbir türünü, çeşidini sevmiyorum.

Ben genç bir hayat kurtulsun istiyorum her tür kavgadan.

Hatta kavgayı öven şiirlerden bile uzak dursun istiyorum.

Her çocuk çirkin kelimelerden uzakta yaşasın istiyorum.

Eğer o kelime çirkinse, çirkinin hizmetindeyse, Kürtçe söylemişin, Türkçe söylemişin çıfayda…

Hiçbir dil çirkin bir kelimeyi güzelleştiremez.

Ölüm her dilde çirkin bir kelimedir.

“Mırın” denir Kürtçe’de.

Anadolu’da konuşulan bütün dillerde karşılığı vardır.

Bunların içinde resmi olan “ölüm”dür. Türkçe’dir.

Ve ölüm kelimesi, resmi ya da gayri resmi her dilde eşit derecede çirkindir.

“Yaşam”a gelince….

Kelimelerin en şahanelerinden.

İçi açık açık ve kelimenin her manasıyla “hayat” doludur…

Ve hayat, varlığından emin olduğumuz tek şeydir…

DİL, BİR OLUŞLAR ZİNCİRİNİN SONUCUDUR

Kürtçe’de “jiyan” denir.

Yaşam, her dildeki en güzel kelimedir.

Belki bir tek rakibi vardır, o da “aşk”tır elbette.

Aşk…

Kürtçe’de “evin” denir.

Bu kelimelerin içinde resmi olan “aşk”tır; ama aşk kelimesi her dilde eşit derecede güzeldir.

Anadolu’da en az iki kişinin birbiriyle konuşup anlaştığı bir dil varsa ben onu bile öğrenmek istiyorum.

Sadece iki kişi bir dil icat etsin, ben çok merak ederim onu.

Çünkü bu iş öyle kolay değildir.

Dil yani lenguiç, çok geniş ve karmaşık bir sesler organizasyonudur.

Ve bir dilin oluşması, hiç kimsenin tasarlamasına imkán bulunmayan ve yüzyıllar boyu süren bir olaylar, oluşlar zincirinin sonucudur.

Bazı insanlar başka seslerle, bazıları başka seslerle anlaşırlar…

O sesler onların bünyelerinden, yani hayatlarının, kuşaklar boyu yaşamışlıklarının içinden süzülerek akar.

Sonuç her zaman mükemmeldir.

Çünkü bir dilin yapımında milyon, milyar insanın katkısı vardır ve bu katkı o insanlar yaşadıkça devam eder.

’ACI’NIN YANINA ’ŞİFA’ ’İNTİKAM’A ’BAĞIŞLAMA’

İşte bu yüzden bütün diller, insanoğlunun en büyük, en mucizevi eserleridirler.

Ve dil akışkan bir şey, düpedüz bir nehirdir.

Bünyesine uyan her su içine akar.

Her dilde başka dilden göçmen kelimeler vardır.

Onlar o dilin yurttaşı olurlar sonra.

Buna bazısı yozlaşma der; ama “yozlaşma” zaten çirkin bir kelimedir.

Güzel dil ya da çirkin dil diye bir şey yoktur.

Hepsi şaşılası bir kolektif çabanın ürünü, birer insan harikasıdır.

Güzel kelimeler vardır, çirkin kelimeler vardır.

Ve bunlar bütün dillere eşit sayıda yayılmıştır.

Her çirkin kelimenin yanına bir tane iyisini eş edeceğiz.

“Acı”nın yanına “şifa”, “zor”un yanına “çaba”, “intikam”ın yanına “bağışlama”….

“Ölüm”ün yanına “hayat”!

Sivil olan, sivil hakların geliştirilmesini isteyen bir yurttaş, silaha hiçbir zaman elini sürmemelidir.

Haklılığını sivilliğinden alan kişi sivillikten vazgeçerse haklı olmaktan da vazgeçer…

RESMİ OLANI TÜRKÇE’DİR AMA HEPSİ ÖZGÜRDÜR

Artık sivil de değildir haklı da.

Bir dilde manası çirkin olan, yani çirkin bir şeye isim veya duruma sıfat olan kelime sayısı artmışsa işte o zaman o dil, evet “yozlaşıyor” demektir.

Dil yani lenguiç, iyi kullanılmazsa tehlikeli olur.

Çünkü dil, her türlü kullanıma müsait mükemmel bir ses organizasyonudur.

İnsanları başkalaştırır.

Ama “başka”dan korkmaya gerek yoktur.

“Başka” güzel bir kelimedir.

Çünkü aslında aynı dili konuşan, konuşmayan herkes “BAŞKA”dır.

Ve başka, başkalık güzeldir.

Başkasının başkalığıyla birleşiriz ve bu birleşme bazen AŞK diye patlar.

Ve aşk nerede olursa olsun kendisi dışındaki her şeyi önemsizleştirir.

Biz kendi bahçemizdeki dillerin hepsini bilek, öğrenek, bir de üstüne İngilizce, Fransızca filan çakıp dünyanın karşısına çıkak.

Diyek ki bizim bahçede insanoğlunun şu kadar senede imal ve muhafaza ettiği diller, hazineler var!

Süryanice var, Keldanice var, daha araştırsak bulacaklarımız var…

Bunların içinde resmi olanı Türkçe’dir.

Ama hepsi Türkçe kadar özgürdür diyelim.

KÜRTÇE’Yİ CENDEREDEN TÜRKÇE KURTARACAKTIR

(Hem belki diğer dişlerini de yaptırmasına yardım edebiliriz şu tek dişli, tek taşlı medeniyetin…. “BİZ”i düzeltirsek herkesi düzeltiriz.)

Hepimizin eşit derecede duyacağı bir gururla dünyaya diyelim ki:

Bizzat Türkçe’nin kendisi diğer dillerimizin güvencesidir.

Çünkü onları özgürleştiren şeyler Türkçe yazılacaktır.

Türkçe bizim ortak dilimizdir ve ortak kimliğimizi oluşturur.

Ve Türkçe, güzel kelimeleriyle her şeyi iyileştirebilir.

Kürtçe’yi bu cendereden çıkarabilir.

Alır bu Mezopotamyalı kardeşini, önce yaralarını iyileştirir.

Onu özgürleştirir…

Kürtçe’yi, korku salan, öfke çağrıştıran bir meselenin parçası olmaktan, bu hiç hak etmediği yankısından Türkçe kurtaracaktır.

Çünkü DİL güncel bir mesele değildir.

Güncel bir kavganın konusu olması, hiç hak etmediğimiz bir trajedidir.

Ve kavga da (ki Kürtçe şer denir), trajedi de (ki ona Kürtçe’de de trajedi denir) çirkin kelimelerdir.

Elbette bütün kelimelerle ilgili kullandığım “güzel” ve “çirkin” kelimeleri tırnak içindedir.

Bazı tırnak kalın, bazısı incedir; ama hepsi tırnak içindedir.

Çünkü asıl güzel olması gereken, kelimelere yön veren mekanizmadır ve bildiğim kadarıyla ona da akıl denir.

TAKATİMİN SONUNDAYIM ELİMDE SADE KELİMELER

Akıl dilin patronudur ve hiçbir zaman ve hiçbir koşulda yetkilerini akılsızlığa, öfkeye devretmemelidir.

Bu bir mektup.

Kanamalı bir güvercinin kanadına yazıldı.

Hangi yüreğe konarsa o okusun ve bu ölümcül gidişi durdurmak için yapabileceği bir şey varsa hemen şimdi yapsın diye yazıldı.

Ölüm üzerine…

Mayın üzerine yazıldı.

Kürtçe meselesi, Türkçe meselesi üzerine bir yakarış bu.

Ben… Yani kalemden başka silah, vicdanından başka pusula tanımayan, bilmeyen ben…

Ne elimde dünyayı kurtaracak bir bilgi var, ne düşleri aydınlatacak bir lamba…

Elimde sade kelimeler…

Dizlerimin üstüne çöktüm, ağlıyorum.

Takatimin sonundayım ve durun diyebiliyorum sadece.

Yalvarırım… Durun!

Durdurun!

Yılmaz ERDOĞAN

Bir Sosyal Ağınla Paylaş:

Dinleyin Ağalar, Dinleyin Beyler!!!

Çetin K. — Sat, 19 Jun 2010 16:36:37 +0000

……………………….

Dinleyin Ağalar, dinleyin beyler
Bacılar, kızanlar
Bir destan anlatacağız size
Hikaye değildir bunlar
Bir musibet, bin nasihatten
İyi demiş atalar
Kaç musibet geçirdik
Oyuk oyuk oldu aldığımız yaralar

TÜRK!
En büyük, en kutlu sevdalarla doğdular
TÜRK!
Tanrı’nın yeryüzündeki askerleri oldular
TÜRK!
Yıldırımlarla, kasırgalarla, boralarla yarıştılar
TÜRK!
Yiğittiler, merhametliydiler, en önemlisi TÜRK’TÜLER !…

BAYRAK!
Üstüne kanlarının rengini verdiler
BAYRAK!
Ölürken bile ellerinden düşürmediler
BAYRAK!
Yeryüzündeki en güzel yere diktiler
BAYRAK!
Onun için gök kubbeyi dar bildiler

VATAN!
Akan sular dururdu, anadan-yardan geçtiler
VATAN!
En zorda bile bir parça kayayı vermediler
VATAN!
Durup düşünmediler, geriye dönmediler
VATAN!
Vazgeçmediler, TURAN dediler, KIZILELMA’ya yürüdüler

Tekbir

İSLAM!
Bir tek O’nun önünde, O’nun emrinde eğildiler
İSLAM!
En büyük insan HZ. Muhammed’in (SAV) müjdecisiydiler
İSLAM!
Hak’tı, hakikatti, Dünya’ya kabul ettirdiler
İSLAM!
En büyük davaydı, uğruna ölürken Allahuekber dediler

TÖRE!
Ana’yı, baba’yı, ata’yı saydılar
TÖRE!
O balyozun sesini duyunca durdular
TÖRE!
At, avrat, silah dediler, namus bildiler
TÖRE!
Vazgeçmediler, yaşadılar, yaşattılar

CUMHURİYET!
Meclisini şanla, şerefle, irfanla kurdular
CUMHURİYET!
Milletimin son tapusu, son bekçileri oldular
CUMHURİYET!
İdealinde sonsuza dek birleştiler
CUMHURİYET!
Üzerinde yükselecek fikri hür, vicdanı hür nesiller

ATATÜRK!
Gök mavisi gözlerinde özgürlüğü buldular
ATATÜRK!
Haykırdılar! Çanakkale, Dumlupınar, Sakarya, Kocatepe’ydiler
ATATÜRK!
Ya istiklal, ya ölümdü, var oluştu, sonsuzluğa ulaştılar
ATATÜRK!
Mustafa Kemal Atatürk ülküsünü yaşattılar, unutmadılar
Ve asla unutmayacaklar

TÜRK!
Övünmek hakkı, övünmeye devam edecekler
BAYRAK!
Onun için gök kubbeyi dar bilecekler
VATAN!
En zorda bile bir parça kayayı vermeyecekler
İSLAM!
Davasını kalplerinde hissedecekler
TÖRE!
Vazgeçmeyecekler, onun için yaşayacaklar
CUMHURİYET!
Üzerinde yükselecek fikri hür, vicdanı hür nesiller
ATATÜRK!
Bıraktığın vatanı namus bilecekler

KİMLER?
Evlatların
NEREDELER?
İşte buradalar, işte buradalar, işte buradalar…

Sesli dinlemek isterseniz…
Link: http://www.facebook.com/video/video.php?v=102368226449549

Bir Sosyal Ağınla Paylaş:

İsrail Malları Üzerine…!!!

Çetin K. — Mon, 31 May 2010 12:13:51 +0000

Yok efendim israil mallarını boykot edelim almayalım… Seninle benimle olacak iş değil arkadaş bu! Başımızdaki başı kopasıcalar bir halt yiyemediği sürece, istediğin kadar boykot edeceğiz deyip dur !!! İçindeki terör örgütüne bile -yüz verip astarını da- böyle iç parçalayıcı şekilde, şehitlerinle ödüyorsan, Vah haline Güzel Ülkem…!!! Yazıklar olsun…

Bir Sosyal Ağınla Paylaş:

H1N1 virüsüne karşı mucize sıvı…

Çetin K. — Wed, 11 Nov 2009 14:11:20 +0000

Bilim insanları, geliştirdikleri çeşit çamaşır suyu benzeri özel bir sıvı ile H1N1 virüsünün yüzde 100 oranında yok edilebildiğini açıkladı.

Açıklama, dünyanın Domuz gribi olarak da bilinen bu virüs ile mücadelesinde yeni bir sayfa açabilecek nitelikte görülüyor.

Yapılan açıklamada, söz konusu dezenfekten nitelikteki sıvının virüsü tamamen temizlediği, geride hiçbir zararlı atık bırakmadığı ve maliyetinin de düşük olduğu belirtildi.

Güney Koreli bilim adamlarının yaptığı araştırmayla ilgili haftalık bir bilim dergisinde yayımlanan makalede, söz konusu sıvının şu şekilde hazırlandığı belirtildi:

“Musluk suyu ile tuz ruhu gibi bir çeşit asit az miktarda karıştırılıyor. Bu karışım, ardından laboratuvar ortamında hazırlanan ve mikrop öldürücü madde olarak bilinen ozon, gaz ile birleştiriliyor.”

Kaynak: Hürriyet

Bir Sosyal Ağınla Paylaş:

ZilZurna :)

Çetin K. — Tue, 10 Nov 2009 10:51:36 +0000

Uzun bir aradan sonra yeniden yazmaya (alıntısız), devam etme kararı aldım, bu kararımda etkili olan tek şey vardı, yazımın başlığında da belirttiğim gibi, ZilZurna durumları Sandığınız bi ZilZurna’lık değil aslında bu. Evimde oturup zamanın yavaş geçmesinden dert yanarken, televizyonla sıkıntılı bi etkileşim ve zap olayını uygularken, TV8′e takıldı gözüm bi anda. Bir topluluk vardı ve tatlı bi gürültüyle müzik yapıyorlardı, Ritm’di bunun adı, evet evet Ritm Takıldım kaldım bi süre, o gördüğüm topluluk ekrandan kaybolana kadar ta ki…
Güzel güzel dinlerken yüzümde oluşan hoş bi gülümsemeyle alttaki yazı dikkatimi çekti, ZilZurna diyorlardı gruplarının adına.. Hiç vakit kaybetmeden en popüler bilgi arama kaynağımız olan Google teyzeye danıştım, nedir bu ZilZurna gibisinden(aramızda özel bi bağ var da google ile o anlıyo şuan bile ne demek istediğimi:) )… Bi anda kendimi facebook’ta bi grup içerisinde buldum… ZİLZURNA isimli bi grup kurulmuştu facebook’ta. Hemen katıldım gruba Ee malum ben de ritm delisi bi insan olarak katılmasam haksızlık etmiş olacaktım kendime

İşte gruplarında yer alan ZilZurna:
” Zilzurna ” ritm grubu, Semaver Kumpanya tiyatro oyuncularından oluşan bir ritm ve müzik grubudur.

Her şeyden önce birarada olmanın ve birlikte üretmenin coşkusuyla oluşmuş, beraberce çalmayı amaç edinmiş profesyonel bir ritm topluluğudur.

Darbukalar, davullar, ziller, tefler, trampetler gibi
bilinen perküsyon enstrümanlarının yanında
insan bedeni ve şehrin sesleri dahil, ses çıkartan her nesneyi bir ritm aletine dönüştürmeye niyetli olan”Zilzurna”;
etnik, modern ve özgün ritm kompozisyonları ile
zaman ve mekanın ötesinde nabız alanları keşfederek yolunu çizmektedir.

Tiyatro, oyun ve mizansen deneyimini, çaldığı parçalara yansıtmaktan kendini alamayan grup, bu özelliği ile festival, konser ve açılışlara bunlarla yetinmeyerek sokaklara, vapurlara hatta ayçiçeği tarlalarına kadar, sığabileceği her yerde “çalma” ve ritmin enerjisini ve evrenselliğini kullanarak dinleyenlere de “çaldırma” özgürlüğüne sahiptir.

ZİLZURNA Ritm Grubu yeni performansı ile
sahne ve seyirci arasındaki SINIRLARI YOKEDİYOR.

Beden perküsyonu yaklaşımıyla yeni bir müzik performansı..

Çalınan ritm ve müzikte izleyicilerle bütünleşme..

Oynakbaşı – Eğitmen: Gökçe Gürçay

Oynayıp Çalanlar : Özlem Durmaz, Ali Savaşçı, Filiz Kaya, Gökçe Gürçay, Elif Akşar, Bülent Çolak, Zinnure Türe, Mustafa Karakoyun, Hacer Büyük ve Uğur Senkeri

Bul kalın harflerle yazılan bilgiler ZİLZURNA facebook grubunda yazan bilgilerdir ve tamamen alıntıdır

İşte sizleri ortaya karışık olacak tarzda hazırlanmış çok ama çok güzel bir o kadar da eğlenceli bu ritm grubunun facebook’taki videosuyla başbaşa bırakıyorum İyi seyirler değil tabi ki hoş ritmler diyorum

ZİLZURNA RİTM VİDEOSU

Teşekkürler ZilZurna…

Bir Sosyal Ağınla Paylaş:

ATATÜRK DÜŞMANLARINA İTHAFEN…!

Çetin K. — Mon, 14 Sep 2009 19:43:09 +0000

Ne ararsın Tanrı ile aramda

Sen kimsin ki orucumu sorarsın?

Hakikaten gözün yoksa haramda,

Başı açığa niye türban sorarsın

Rakı, şarap içiyorsam sana ne.

Yoksa sana bir zararım içerim.

İkimiz de gelsek kıldan köprüye

Ben dürüstsem sarhoşken de geçerim.

Esir iken mümkün müdür ibadet?

Yatıp kalkıp Atatürk’e dua et.

Senin gibi dürzülerin yüzünden,

Dininden de soğuyacak bu millet

İşgaldeki hali sakın unutma,

Atatürk’e dil uzatma sebepsiz.

Sen anandan yine çıkardın amma,

Baban kimdi bilemezdin şerefsiz…

Neyzen TEVFİK

Bir Sosyal Ağınla Paylaş:

Ceylan AKKULU Hayran Sayfası

Çetin K. — Fri, 15 May 2009 05:49:01 +0000

Bir Şarkısın Sen yarışmasına G.antep’ten katılan, Ceylan AKKULU’nun Facebok Hayran Sayfası Açılmıştır.

Hayran Sayfasının Linki:

http://www.facebook.com/pages/Ceylan-AKKULU/85254882211

Bir Sosyal Ağınla Paylaş:

Yaşadığımız Gezegen…

Çetin K. — Sun, 03 May 2009 20:22:40 +0000

İşte sizlere Dave Spangler tarafından hazırlanmş etkileyici bir kısa belgesel…

Bir Sosyal Ağınla Paylaş: